آدم خونه به دوش

ما، باور، آرامش
نویسنده : نیما آذرآیین - ساعت ٤:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/۳
 

‏ من از عشق تو امشب پر از شعر و ترانه - - - پـر از نـا گـــفته هــای نگـاه عــاشقـانه
‏ تو امشب معنی مهر به عرش خود رساندی - - - برایم از خدایم شدی امشب نشانه‏
من امشب غرق امیـــد بــرای زنده بودن - - - پـر گــرمای حسی اصیــل و عــــارفانه
تـو با گلواژه هایت دلم را بردی امشب - - - کلامت هســت آتش به سـرمای شــبانه
من امشب از وجودت، پـر از یک انفجارم - - - نـه تاریکم نه مـحزون نـه غمگین از زمانه
تو ناجی بودی امشب که با دستان گرمت - - - رساندی قلب سـرد گم من را به خانه
‏ من و تو بــاز امشب به آرامش رسـیدیم - - - و این محرم شمردن کند مـــا جـــاودانه ‏