آدم خونه به دوش

من زياضی بلدم
نویسنده : نیما آذرآیین - ساعت ۸:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٩/٢٧
 

به او گفتم می‌تواند روی من حساب کند. خودکارش را از جيبش بيرون آورد و تمام لباسم را پر از اعداد و ارقام و محاسبات کرد. اگر امروز رياضيات بلدم تنها به خاطر ايهام يک کلمه است.

---------------------------------

برای اثبات جاودانگی انسان چه برهانی بالاتر از عشق؟ آنچنان دل می‌بنديم که گويا هيچ‌گاه بنای مردن نداريم. گويا ناخودآگاه می‌دانيم «دارالقرار» جای ديگريست.