آدم خونه به دوش

هدف تا ابد
نویسنده : نیما آذرآیین - ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۳
 

و داشتن خدا چه اتفاق لذت بخشیه، خدایی که آفریننده نه تنها تو، که آفریننده ی کسی ست که تیکه ی گم شده ی توست.

تشنه بوی گرم موی آن مه --- گشته دلی به جستجوی آن مه
خاک وطن مکان دلخوشی هاست --- رفته دلی به سوی کوی آن مه
ماه به آسمان چه کار دارد؟ --- ماه دلی ست مهر روی آن مه
خسته ی هر ترانه خالی از او --- رفته دلی به بازگوی آن مه
تشنه شهد ناب زندگانی --- خواست دلی لب سبوی آن مه
مرده دلی که آرزو ندارد --- خوی دلی ست آرزوی آن مه
صاحب دل منم که پر غرورم --- از برکات آبروی آن مه