آدم خونه به دوش

کاش
نویسنده : نیما آذرآیین - ساعت ۱۱:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/۸
 

دلم می خواست خیلی حرف بزنم. می خواستم یه آهنگ بذارم. اما الان توانش رو ندارم. قافیه ی مصرع اول با مصرع هشتم یکیه. علتش هم اینه که دلم خیلی گرفته و حوصله ی جستجو پی قافیه رو نداشتم. اونچه تو دلم بود رو نوشتم:

کاش می شد که کمی حال دلم بهتر بود - - - یا که در دردکُشی از غم خود برتر بود
کاش می شد که در این عصر پر از بی مهری - - - اعتیادش تب مهر کمی کمتر بود
کاش می شد که دلم تشنه ی آغوش نبود - - - یا اگر بود برایش نفری یاور بود
کاش می شد که دلم گاه ز جایش می کَند - - - بی دل و تاب و تبش حالت من بهتر بود
کاش می شد که دلم کاش نگوید دیگر - - - یا که دلتنگی من شربت خواب آور بود