آدم خونه به دوش

اندکی صبر سحر نزديک است
نویسنده : نیما آذرآیین - ساعت ۱۱:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٤
 

تحمل می کنم این زجر شب را - - - تحمل می کنم تا صبح فردا
تحمل می کنم این نا امیدی - - - که رخنه کرده در هر روز دنیا
تحمل می کنم دریای دردی - - - که در آن زندگی یعنی تقلا
تحمل می کنم روز و شب سرد - - - و این مسخ سَحر تا سِحر شبها
تحمل می کنم تا با تو باشم - - - تو که حس بهاری حین سرما
تحمل می کنم، من بی تو هیچم - - - تحمل کن دل فرسوده ام را
هدایت کن مرا سوی سپیدی - - - به این شبگیر تنها رحم فرما