آدم خونه به دوش

بمان
نویسنده : نیما آذرآیین - ساعت ٩:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٤
 

بمان با من که با تو آسمانم - - - حدیث عشق را بی تو نخوانم
بمان با من که گرمای دو دستت - - - شده پایان یلدا و خزانم
بمان ای معنی زیبایی و نور - - - به لبخندت به عرش دل رسانم
بمان ای باعث هر واژه و شعر - - - دلیل جنبش دست زبانم
بمان، من بی تو تاریکم، تو نوری - - - میان این دو با تو در میانم
بمان در محفل عُشاق، لیلی - - - به لطف حق چو مجنون زمانم
بمان هادی راهم چون فرشته - - - تویی شوق وصال هر جهانم
به روی تو شده همدم مسلمان - - - بمان، بی تو دگر قبله ندانم