آدم خونه به دوش

اولين پست
نویسنده : نیما آذرآیین - ساعت ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٥/۱
 

به نام خدا

اواخر دی ماه ۸۲ بود که نويسنده ی وبلاگ «پيچکی دور تماشای خدا» تغيير رويه داد. اون که متن های آموزنده‌ای در مورد اعتقادات اسلامی و بينش الهی می‌نوشت و اونها رو مورد تحليل قرار می‌داد، ازاون موقع تا به چند ماه پيش که وبلاگش رو بست ديگه به ادامه مباحث جذاب و ارزشمندش نپرداخت. همچنين وبلاگ دوست مرحومم امير هم به مسائل اعتقادی می‌پرداخت که متاسفانه از وجود اون هم بی بهره شديم. مدت زيادی بود که فقدان مطالبی از اين دست ( مسائل اعتقادي) من رو آزار می‌داد. اين کمبود ناشی از سر خوردگی عده‌ی زيادی از وبلاگ نويس های معتقد بود. تصميم دارم از اين به بعد به مدتی نا معلوم به مسائل اعتقادی و دينی و گرايش های الهی بپردازم. سعی می‌کنم مقالاتم هموچون گذشته دارای بار عاطفی و علمی و روانشناسی باشه اما چيزی که اجتناب ناپذير خواهد بود ورود به بحث سياسته  که هرگز از دين جدا نبوده. البته متن حجاب رو شروع نسبتاً متوسطی بر اين روند ارزيابی می‌کنم اما فکر می‌کنم بشه به عنوان يه شروع از سير جديد وبلاگ «آدم خانه به دوش» محسوبش کرد.
در مورد سيرها و افت و خيزهای «آدم خونه به دوش» تا به امروز شايد بهترين توصيف « درد دل و توصيه و شعرهای يک آدم» باشه. به معنی بهتر «آدم خونه به دوش» کسيه که «در گُرده نياسايد» يا کسی که چون جفامندی‌های روزگار رو ديده، در تعقيب بخت و احساسش خانه‌ای نداره. اما «آدم خونه به دوش» در روند جديد ( روند مذهبی ) تنها چون مسافر است و به غربت جاده‌ها تن نسپرده، بی خانمان شد. در اين دور جديد وبلاگ نويسی «آدم خونه به دوش» فقط به اين دليل خونه به دوشه که « إنَّ الاخرةَ هِيَ دارُالقَرار» که « همانا آخرت سرای آرامش است» نه دنيای فانی و دنيای Funny.
در اين راه تمام تلاشم رو خواهم کرد تا مقالات، مطالب جديد و آموزنده و کاربردی در برداشته باشند. با کمال ميل پاسخگوی هر سوال، و انتقاد و نفی و نظر خواهم بود.
من رو در اين راه تنها نگذاريد.

«إنَّ الاخرةَ هِيَ دارُالقَرار»
يا حق